การจำนำตราสารชนิดออกให้แก่บุคคลเพื่อเขาสั่ง


ถ้าจำนำตราสารชนิดออกให้แก่บุคคลเพื่อเข้าสั่ง ท่านห้ามมิให้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอก เว้นแต่จะได้สลักหลังไว้ที่ตราสารให้ปรากฏการจำนำเช่นนั้น

อนึ่ง ในการนี้ไม่จำเป็นต้องบอกกล่าวแก่ลูกหนี้แห่งตราสาร ตราสารที่ออกให้แก่บุคคลที่เข้าสั่งตรามาตรานี้คือ ตราสารที่ออกให้แก่บุคคลและให้บุคคล นั้นมีสิทธิโอนต่อไปได้ โดยลูกหนี้แห่งตราสารจะต้องชำระหนี้ให้แก่บุคคลที่เขาสั่งเช่น ตั๋วแลกเงิน, ตั๋วสัญญาใช้เงินและเช็ค เหล่านี้เป็นตราสารตามมาตรา ๗๕๑ ตัวอย่าง นายแดงออกเช็คลงวันที่ล่วงหน้าสั่งให้ธนาคารจ่ายเงิน ๕๐,๐๐๐ บาท ให้แก่ผู้ถือแล้วมอบเช็คให้แก่นายดำ นายดำเป็นผู้ทรงเช็คเนื่องจากเช็คนั้นลงวันที่ล่วงหน้า ระหว่างวันที่เช็คยังไม่ถึงกำหนด นายดำมีความจำเป็นต้องใช้เงิน ๓๐,๐๐๐ บาท นายดำจึงไปกู้เงินนายขาว นายดำมอบเช็คนั้นให้ไว้เป็นจำนำ ในกรณีนี้ต้องปฏิบัติตามมาตรา ๗๕๑ และปฏิบัติตามบทเฉพาะเรื่องเช็คตามมาตรา ๙๒๖ ด้วย คือจะต้องสลักหลัง ลงในเช็คแสดงให้เห็นว่ามีการจำนำ ถ้าไม่มีการสลักหลังเช็ค ต่อมาปรากฏว่านายดำไปหลอกนายขาวซึ่งเป็นผู้รับจำนำเอาเช็คคืนมาได้ แล้วนายดำเอาเช็คนั้นไปสลักหลังโอนให้นายเขียว เมื่อมีกรณีพิพาทว่านายเขียวผู้รับโอนคนสุดท้ายกับนายขาวผู้รับจำนำใครจะมีสิทธิดีกว่ากัน ถ้าไม่มีการสลักหลังการจำนำลงในเช็ค นายเขียวซึ่งเป็นผู้รับโอนคนสุดท้ายมีสิทธิดีกว่านายขาว ซึ่งเป็นผู้รับจำนำ แต่ถ้ามีการสลักหลัง นายขาวซึ่งเป็นผู้รับจำนำก็มีสิทธิดีกว่านายเขียว ในทางปฏิบัติในเรื่องตั๋วเงินมักจะไม่ใช้วิธีจำนำ แต่จะใช่วิธีเอาเช็คไปขายลดในราคาที่ต่ำกว่าจำนวนเงินที่ระบุในเช็คซึ่งจะง่ายและสะดวกกว่าเรื่องจำนำ






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น